شیخ احمد ابراهیمی امام جمعه اهل سنت روستای زبار:
حضرت خدیجه(س) یکی از چهار بانویی است که بر تمام بانوان بهشت فضیلت و برتری دارند
در عفت، نجابت، طهارت، سخاوت، حسن معاشرت، صمیمیت، صداقت، مهر و وفا با همسر، کم نظیر بود.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دفتر نمایندگی ولی فقیه در امور اهل سنت استان بوشهر، شیخ احمد ابراهیمی امام جمعه اهل سنت روستای زبار، طی صدور بیانیه ای به بیان احادیثی در وصف فضائل و شأن حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها پرداخت.
وی گفت: احادیث زیادی در شأن و بزرگی حضرت خدیجه سلام الله علیها وارد شده است. جابر بن عبدالله انصاری می‌گوید: «سئل رسول الله [صلی الله علیه و آله و سلم] عن خدیجه بنت خویلد، قال رأیتها علی نهر من أنهار الجنه فی بیت من قصب، لالغو فیه و لانصب…».
امام جمعه روستای زبار ادامه داد: «روی عن فاطمه الزهرا (علیهالسلام)لمّا توفّیت خدیجه رضی الله عنها جعلت فاطمه [سلام الله علیها] تلوذ برسول الله [صلی الله علیه و آله و سلم] و تدور حوله و تقول: أبت این اُمّی؟ قال فنزل جبرئیل [علیه السلام] فقال له ربک یامرک أن تُقری فاطمه السلام و تقول لها انّ امّک فی بیت قصب کعابُهُ من ذهب و عمده یاقوت أحمر بین آسیه و مریم بنت عمران فقالت فاطمه [سلام الله علیها] ان الله هو السلام و منه السلام و الیه السلام»؛ زمان وفات حضرت خدیجه علیها السلام نقل شده: زمانی که حضرت خدیجه سلام الله علیها از دنیا رفت، حضرت فاطمه سلام الله علیها دور پدر می‌گشت و از او می‌پرسید: پدر! مادرم کجاست؟ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می‌اندیشید که جواب دخترش را چه گوید؟! پس جبرئیل علیه السلام نازل شد و به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم عرض کرد: به راستی خدایت به تو امر می‌کند که به حضرت فاطمه سلام الله علیها سلام رسانی و به او گویی: مادرت در خانه ای از زمرّد است، که دیوارهایش از طلا و پایه‌هایش از یاقوت قرمز می‌باشد! او در میان آسیه، همسر فرعون و مریم، دختر عمران جای دارد. پس حضرت فاطمه سلام الله علیها گفت: به راستی خداوند، خود سلام است و سلام، از او و سوی اوست سلام!»
شیخ احمد ابراهیمی افزود: همچنین روایت شده که وقتی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در بستر شهادت بود، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، درباره جایگاه آن حضرت در قیامت سؤالاتی پرسید؛ از جمله اینکه: «این والدتی خدیجه»؛ «در آن روز، مادرم حضرت خدیجه سلام الله علیها کجاست؟». پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در جواب فرمود: «فی قصر له اربعه ابواب الی الجنه»؛ «حضرت خدیجه سلام الله علیها، در قصری‌ست که چهار در سوی بهشت دارد!» در این حدیث، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در آخرین لحظات، جایگاه باعظمت و والای حضرت خدیجه سلام الله علیها را بیان می‌کند.
وی خاطر نشان کرد: رمز کامیابیِ حضرت خدیجه سلام الله علیها در بهشت عدن، وعدۀ حتمیِ خداوند است که بشارت بهشت را به صابران داده و می‌فرماید: «إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ الْمَلَائِکَهُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّهِ الَّتِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ». «در حقیقت، کسانی که گفتند: پروردگار ما خداست، سپس ایستادگی کردند، فرشتگان بر آنان فرود می‌آیند [و می‌گویند:] هان! بیم مدارید و غمین مباشید و به بهشتی که وعده یافته بودید، شاد باشید!»
امام جمعه روستای زبار گفت: حضرت خدیجه سلام الله علیها ـ که زندگیِ دشواری را کنار پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله گذراند و صبورانه تا مرز شهادت پیش رفت و همۀ مصیبت‌ها را در راه خدا و رسولش تحمّل کرد ـ استحقاق چنین وعدۀ شیرین الهی را دارا بود، که سرایی در بهشت داشته تا هیچ رنج و ناآرامی‌ای در آن نباشد! اُمّ المؤمنین، حضرت خدیجه کبری(سلام الله علیها) دختر خویلد بن اسدبن عبدالعزی نخستین همسر رسول خدا(صل الله علیه وسلم)، از زنان شریف، اصیل و نامدار عرب و اسلام می باشد. وی با این که در عصر جاهلیت، در مکه معظمه دیده به جهان گشود و در آن شهر قبیله گرا و طایفه مدار رشد و کمال یافت، در عفت، نجابت، طهارت، سخاوت، حسن معاشرت، صمیمیت، صداقت، مهر و وفا با همسر، کم نظیر بود. وی را در آن عصر، طاهره و سیده نساء قریش می خواندند و در اسلام یکی از چهار بانویی که بر تمام بانوان بهشت فضیلت و برتری دارند، شناخته شد. جز دختر ارجمندش حضرت فاطمه زهرا(س)، هیچ بانویی این مقام و فضیلت را نیافت.
شیخ احمد ابراهیمی افزود: پس از مرگ همسر اول حضرت خدیجه سلام الله علیها، حضرت محمد (صلی الله علیه و سلم) که پیش از بعثت، بنا به سفارش عمویش ابوطالب در یکی از سفرهای کارگزاران خدیجه شرکت کرد و سود فراوانی نصیب وی نموده بود، علاقه خدیجه را به خویش جلب و زمینه ازدواج با وی را فراهم کرد. خدیجه کبری(سلام الله علیها) در چهل سالگی با امین قریش، حضرت محمد (صلی الله علیه و سلم) که ایشان در سنّ بیست و پنج سالگی با حضرت خدیجه سلام الله علیها ازدواج کرد، و زندگی شرافتمندانه و اصیلی را پایه ریزی کردند، که در تاریخ بشریت بی همتا و بی مانند است.
وی در ادامه گفت: خدیجه کبری(سلام الله علیها) به پیامبر (صلی الله علیه و سلم) عشق و علاقه ویژه ای داشت. هنگامی که آن حضرت مبعوث به رسالت شد، تمام توان و دارایی های خویش را در اختیار آن حضرت گذاشت، تا در راه اسلام و باروری آن هزینه کند. او نخستین زنی بود که به آن حضرت ایمان آورد و در این راه مشقت ها و آزارهای فراوانی از سوی قریش و اهالی مکه متحمل گردید. وی تا زنده بود، در تمام صحنه ها یار و یاور رسول خدا (صلی الله علیه و سلم) و موجب تسلی قلب شریف آن حضرت بود و در روزگار سخت تبعید در شعب ابی طالب، هیچ گاه آن حضرت خدیجه سلام الله علیها را تنها نگذاشت و با تمام وجود از وی پشتیبانی می کرد.
امام جمعه روستای زبار در پایان گفت: سرانجام این بانوی فداکار، پس از یک عمر تلاش و کوشش و ۲۵ سال خدمت به رسول گرامی(صل الله علیه و سلم) و دین مبین اسلام، پس از بازگشت از محاصره قریش در شعب ابی طالب به مکه معظمه، در دهم رمضان سال دهم بعثت، جان به جان آفرینان تسلیم و روح مطهرش به اعلی علیین عروج نمود. پیامبراکرم (صلی الله علیه و سلم) در مدت کوتاهی، دو یار و پشتیبان خویش، یعنی عمویش ابوطالب و پس از وی، خدیجه کبری (سلام الله علیها) را از دست داد و از این باب، بسیار اندوهگین بود و روزگار سختی را پشت سر می گذاشت. به همین جهت، آن سال را “عام الحزن” [سال اندوه] نامیدند.

فهرست